نگاهِ آفتاب

کیمیای کمیاب انصاف و عدالت؛ مهدی محقق

اگر از من بپرسند مهم‌ترین خصلت زرین‌کوب در مقام معلم، پژوهشگر، استاد دانشگاه و مورخ چه بود، بی‌شک خواهم گفت جامعیت. این ویژگی از زرین کوب استادی ساخته بود که در تاریخ، در زبان و ادبیات فارسی، در عرفان و تصوف اسلامی و خصوصاً در زمینه آثار مولانا، عطار و سنایی، فاضل و بلکه افضل و یگانه است. شخصیت جامع‌الاطراف مرحوم زرین‌کوب حاصل این تنوع علمی بود.

 

زرین‌کوب دانشمندی جامع‌الاطراف بود؛ هم ادیب بزرگی بود و هم مورخ توانمندی. کمتر اتفاق می‌افتد کسی واجد این هر دو مقام باشد. او این هردو را در نهایت کمال داشت. اساسا  ویژگی برجسته زرین کوب، نگاه دقیق تاریخی به همه موضوعات و حوزه‌ها از جمله زبان و ادبیات فارسی بود. او مقولات ادبی را همواره با نگاهی تاریخی می‌دید. هم استاد شاخص زبان و ادبیات فارسی بود و هم مورخی توانا.

 

استقلال فکری و علمی، خصلت دیگر او بود. گرچه برخی خوش دارند بگویند که بعضی از آثار زرین کوب، تکرار کارهای دیگران  است اما من معتقدم که ایشان کاملاً استقلال علمی داشت و آثارش چه در زمینه زبان و ادبیات فارسی و چه در حوزه تاریخ، مطلقاً حاصل تلاش‌ها، مطالعات و تتبعات خود او بود.

 

ادامۀ این مطلب را در شمارۀ سوم مجلۀ نگاه آفتاب، بخش کارنامه بخوانید.

 

 

No Internet Connection